بررسی اثر چاقی و تمرینات مختلف بر بیان ژن عامل شبه فولیستاتین - 1 (FSTL-1)، اینترلوکین- 6 (IL-6) و عامل نکروزدهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت چربی موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار

@article{طرقی2026بررسی,
  title = {{بررسی اثر چاقی و تمرینات مختلف بر بیان ژن عامل شبه فولیستاتین - 1 (FSTL-1)، اینترلوکین- 6 (IL-6) و عامل نکروزدهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت چربی موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار}},
  author = {الیاس سنگبری طرقی and صادق چراغ بیرجندی and علی یعقوبی and مصطفی تیموری خروی},
  journal = {مجله دانشکده پزشکی اصفهان},
  year = {2026},
  month = jul,
  doi = {10.48305/jims.v44.i866.0963},
  url = {https://doi.org/10.48305/jims.v44.i866.0963},
  note = {CC BY-NC},
}

TY  - JOUR
TI  - بررسی اثر چاقی و تمرینات مختلف بر بیان ژن عامل شبه فولیستاتین - 1 (FSTL-1)، اینترلوکین- 6 (IL-6) و عامل نکروزدهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت چربی موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار
AU  - الیاس سنگبری طرقی
AU  - صادق چراغ بیرجندی
AU  - علی یعقوبی
AU  - مصطفی تیموری خروی
PY  - 2026
DA  - 2026/07/01
JO  - مجله دانشکده پزشکی اصفهان
DO  - 10.48305/jims.v44.i866.0963
UR  - https://doi.org/10.48305/jims.v44.i866.0963
AB  - مقدمه: پروتئین اینترلوکین-6 (IL-6) و عامل نکروزدهنده‌ی تومور آلفا (TNF-α) از پروتئین‌های التهابی و عامل شبه فولیستاتین - 1 (FSTL-1) از پروتئین‌های ضدالتهابی در بافت چربی هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر چاقی و تمرینات ورزشی بر پروتئین‌های التهابی و ضدالتهابی بافت چربی در موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار بود. روش‌ها: 30 سر موش صحرایی به مدت هشت هفته از غذای پرچرب و شش سر دیگر از غذای معمولی تغذیه کردند. پس از هشت هفته، 6 سر موش چاق شده با رژیم پرچرب و 6 سر موش تغذیه شده با رژیم غذایی معمولی قربانی شده و مورد مقایسه قرار گرفتند. 24 سر موش‌ صحرایی چاق باقیمانده به چهار گروه 6تایی شامل کنترل چاق، تمرین تناوبی شدید (با شدت 85 تا 90 درصد حداکثر سرعت دویدن)، تمرین مقاومتی (با شدت 30 تا 200 درصد از وزن بدن) و تمرین استقامتی (با شدت 65 تا 75 درصد حداکثر سرعت دویدن) تقسیم شدند و به مدت هشت هفته، هفته‌ای پنج جلسه تمرین کردند. برای اندازه‌گیری بیان ژن FSTL-1، IL-6 و TNF-α از روش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه (ANOVA) و تعقیبی Tukey جهت تعیین اختلاف بین گروه‌ها در سطح معناداری 0/05 > P استفاده شد. یافته‌ها: افزایش معنادار بیان ژن FSTL-1 در گروه تمرین مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید نسبت به گروه کنترل چاق (0/001 = P) و کاهش معنادار بیان ژن FSTL-1 در بافت چربی موش‌های صحرایی نر در گروه رژیم غذایی پرچرب نسبت به گروه رژیم غذایی معمولی دیده شد (0/001 = P). همچنین کاهش معنادار بیان ژن‌های IL-6 و TNF-α در گروه تمرین مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید نسبت به گروه کنترل چاق (0/001 = P) و افزایش معنادار بیان ژن‌های IL-6 و TNF-α در بافت چربی موش‌های صحرایی نر در گروه رژیم غذایی پرچرب نسبت به گروه رژیم غذایی معمولی گزارش شد (0/001 = P). بین گروه‌های تمرینی تفاوت معناداری دیده نشد (0/05 < P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه‌ی حاضر، به نظر می‌رسد تمرینات تناوبی شدید، استقامتی و مقاومتی با کاهش IL-6 و TNF-α و افزایش FSTL-1، موجب کاهش معنادار برخی از فاکتورهای ‌التهابی و افزایش معنادار برخی از فاکتورهای ضدالتهابی می‌شود و همچنین می‌تواند یک راهکار مؤثر در کاهش عوامل التهابی مرتبط با اضافه وزن و چاقی باشد.
SN  - 1027-7595
SN  - 1735-854X
ER  -