Skip to content
DraconiticResearch
Search Sources API
197,768 studies31 sourcesUpdated 7 min ago
Peer-reviewedCC BY-NCمجله دانشکده پزشکی اصفهان

مقایسه بیان نشانگر CD105 در درجات مختلف تمایز کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مخاط سالم به روش ایمونوهیستوشیمی

  1. 1گروه دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
  2. 2گروه آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

Abstract

مقدمه: سرطان سلول سنگفرشی دهان (Oral squamous cell carcinoma) OSCC شایع‌ترین بدخیمی ناحیه دهان است و آنژیوژنز نقش حیاتی در رشد و پیشرفت آن دارد. CD105 (اندوگلین) یک پروتئین غشایی و نشانگر اختصاصی نئوآنژیوژنز است که ممکن است ارزش پیش‌آگهی در بیماران OSCC داشته باشد. هدف این مطالعه، ارزیابی بیان CD105 در OSCC و مقایسه آن با مخاط سالم دهان بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی، نمونه‌های آرشیوی شامل ۱۳ نمونه OSCC با درجات مختلف تمایز (خوب، متوسط، ضعیف) و ۵ نمونه مخاط سالم مورد بررسی قرار گرفتند. بیان CD105 با روش ایمونوهیستوشیمی ارزیابی و تراکم میکرووسکولار در نقاط داغ شمارش شد. داده‌ها با آزمون‌های آماری مناسب تحلیل و سطح معنی‌داری 0/05 > P در نظر گرفته شد.یافته‌ها: بیان CD105 در OSCC به‌طور معنی‌داری بالاتر از مخاط سالم بود (0/001 = p). میانگین بیان CD105 با کاهش درجه تمایز تومور افزایش یافت؛ بیشترین بیان در تومورهای با تمایز ضعیف و کمترین در تومورهای با تمایز خوب مشاهده شد (0/043 = P).نتیجه‌گیری: بیان بالای CD105 در بافت‌های توموری نسبت به مخاط سالم و ارتباط آن با کاهش تمایز، نشان‌دهنده‌ی نقش کلیدی این نشانگر در نئوآنژیوژنز و رشد OSCC است. بنابراین، CD105 می‌تواند به‌عنوان یک بیومارکر ارزشمند در پیش‌بینی شدت بیماری و هدفی بالقوه در درمان‌های ضدعروقی در نظر گرفته شود.

Related

  1. کارسینوم داکتال اولیه ولو؛ مطالعه‌ای بر توموری نادر با منشأ احتمالی از غدد شبه‌پستانی ولو (MLGV): گزارش موردی
    فریبا بهنام فر, شهلا عباسی
    مجله دانشکده پزشکی اصفهانPeer-reviewedCC BY-NCFull textGeneral medicineDOAJ
BibTeX
@article{امینی2026مقایسه,
  title = {{مقایسه بیان نشانگر CD105 در درجات مختلف تمایز کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مخاط سالم به روش ایمونوهیستوشیمی}},
  author = {شکوفه امینی and نادر کلباسی غروی},
  journal = {مجله دانشکده پزشکی اصفهان},
  year = {2026},
  month = sep,
  doi = {10.48305/jims.v44.i874.2082},
  url = {https://doi.org/10.48305/jims.v44.i874.2082},
  note = {CC BY-NC},
}
RIS
TY  - JOUR
TI  - مقایسه بیان نشانگر CD105 در درجات مختلف تمایز کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مخاط سالم به روش ایمونوهیستوشیمی
AU  - شکوفه امینی
AU  - نادر کلباسی غروی
PY  - 2026
DA  - 2026/09/01
JO  - مجله دانشکده پزشکی اصفهان
DO  - 10.48305/jims.v44.i874.2082
UR  - https://doi.org/10.48305/jims.v44.i874.2082
AB  - مقدمه: سرطان سلول سنگفرشی دهان (Oral squamous cell carcinoma) OSCC شایع‌ترین بدخیمی ناحیه دهان است و آنژیوژنز نقش حیاتی در رشد و پیشرفت آن دارد. CD105 (اندوگلین) یک پروتئین غشایی و نشانگر اختصاصی نئوآنژیوژنز است که ممکن است ارزش پیش‌آگهی در بیماران OSCC داشته باشد. هدف این مطالعه، ارزیابی بیان CD105 در OSCC و مقایسه آن با مخاط سالم دهان بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی، نمونه‌های آرشیوی شامل ۱۳ نمونه OSCC با درجات مختلف تمایز (خوب، متوسط، ضعیف) و ۵ نمونه مخاط سالم مورد بررسی قرار گرفتند. بیان CD105 با روش ایمونوهیستوشیمی ارزیابی و تراکم میکرووسکولار در نقاط داغ شمارش شد. داده‌ها با آزمون‌های آماری مناسب تحلیل و سطح معنی‌داری 0/05 > P در نظر گرفته شد.یافته‌ها: بیان CD105 در OSCC به‌طور معنی‌داری بالاتر از مخاط سالم بود (0/001 = p). میانگین بیان CD105 با کاهش درجه تمایز تومور افزایش یافت؛ بیشترین بیان در تومورهای با تمایز ضعیف و کمترین در تومورهای با تمایز خوب مشاهده شد (0/043 = P).نتیجه‌گیری: بیان بالای CD105 در بافت‌های توموری نسبت به مخاط سالم و ارتباط آن با کاهش تمایز، نشان‌دهنده‌ی نقش کلیدی این نشانگر در نئوآنژیوژنز و رشد OSCC است. بنابراین، CD105 می‌تواند به‌عنوان یک بیومارکر ارزشمند در پیش‌بینی شدت بیماری و هدفی بالقوه در درمان‌های ضدعروقی در نظر گرفته شود.
SN  - 1027-7595
SN  - 1735-854X
ER  -