تأثیر کتاب‌درمانی بر بهبود روانی گفتار کودکان مبتلا به لکنت: مطالعه‌ی مورد منفرد
4 affiliations
- 1دانشجوی کارشناسی ارشد کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
- 2استادیار، گروه گفتاردرمانی، دانشکده‌ی علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
- 3دانشیار، گروه کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات در امور سلامت، دانشکده‌ی مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
- 4دانشیار، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات در امور سلامت، دانشکده‌ی مدیریت و اطلاعرسانیپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
Abstract
مقدمه: لکنت، یکی از اختلالات شایع گفتاری در کودکان است که می‌تواند تأثیرات عمیقی بر کیفیت زندگی آنان بگذارد. در میان روش‌های درمانی نوین، کتاب‌درمانی به عنوان یک مداخله غیرمستقیم و جذاب مطرح است؛ با این حال، شواهد تجربی محدودی در مورد اثربخشی آن بر روانی گفتار کودکان دارای لکنت وجود دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی کتاب‌درمانی بر بهبود روانی گفتار در قالب یک طرح مورد منفرد بر روی یک کودک مبتلا به لکنت انجام شد. روش‌ها: این مطالعه در قالب یک پژوهش مورد منفرد (Single-Subject Design) با مدل A-B-A انجام شد. شرکت‌کننده، یک کودک دارای لکنت از گروه سنی «ج» در شهر اصفهان بود که به‌روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. مداخله کتاب‌درمانی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای وی اجرا گردید. در دو مرحله پایه (A) (قبل و پس از مداخله) هیچ مداخله‌ای انجام نشد و مداخله فقط در فاز (B) اعمال گردید. شدت لکنت در تمامی مراحل با استفاده از ابزار SSI-4 اندازه‌گیری و ثبت شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که قبل از مداخله متغیرهای مورد بررسی یعنی درصد سیلاب‌های لکنت شده (SS درصد) و میزان نمره‌ی لکنت (SR) در دو حالت خواندن از روی متن و گفتار محاوره‌ای در سطح شدید بوده اما با اجرای جلسات کتاب‌درمانی و در مرحله‌ی مداخله روند نزولی یافته و میزان بالای درصد داده‌های ناهمپوش (PND) نیز به منزله مؤثر بودن مداخله بوده است. نتیجه‌گیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که کتاب‌درمانی، روی بهبود روانی گفتار در نمونه‌ی مورد مطالعه مؤثر واقع شده و منجر به کاهش شدت لکنت در وی گردید. شکی نیست که نتایج این مطالعه با توجه به محدودیت های آن برای تأیید قطعی اثرگذاری مداخله کتاب‌درمانی بر لکنت کودکان کافی نیست و مطالعات بیشتر در این زمینه راهگشا خواهد بود.
Related
- بررسی تأثیر استفاده از فناوری واقعیت مجازی بر سطح اضطراب و شاخص‌های همودینامیک بیماران مبتلا به سرطان در حین شیمی‌‌درمانی
- ارزیابی تأثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتی‌سایکوتیک بر تعداد گلبول‌های سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی
- تحلیل ویژگی‌های کینتیکی دویدن در ورزشکاران فوتبالیست مبتلا به کمردرد مزمن: یک مطالعه‌ی مقطعی
- کارسینوم داکتال اولیه ولو؛ مطالعه‌ای بر توموری نادر با منشأ احتمالی از غدد شبه‌پستانی ولو (MLGV): گزارش موردی
- ارزیابی وضعیت قلبی- عروقی ورزشکاران حرفه‌ای با استفاده از شرح حال، معاینه‌ی فیزیکی، الکتروکاردیوگرافی و اکوکاردیوگرافی: یک مطالعه‌ی مقطعی در استان مازندران
BibTeX
@article{مهاجری2026تأثیر,
title = {{تأثیر کتاب‌درمانی بر بهبود روانی گفتار کودکان مبتلا به لکنت: مطالعه‌ی مورد منفرد}},
author = {زهرا مهاجری and بیژن شفیعی and علیرضا رحیمی and رسول نوری},
journal = {مجله دانشکده پزشکی اصفهان},
year = {2026},
month = aug,
doi = {10.48305/jims.v44.i869.1172},
url = {https://doi.org/10.48305/jims.v44.i869.1172},
note = {CC BY-NC},
}
RIS
TY - JOUR
TI - تأثیر کتاب‌درمانی بر بهبود روانی گفتار کودکان مبتلا به لکنت: مطالعه‌ی مورد منفرد
AU - زهرا مهاجری
AU - بیژن شفیعی
AU - علیرضا رحیمی
AU - رسول نوری
PY - 2026
DA - 2026/08/01
JO - مجله دانشکده پزشکی اصفهان
DO - 10.48305/jims.v44.i869.1172
UR - https://doi.org/10.48305/jims.v44.i869.1172
AB - مقدمه: لکنت، یکی از اختلالات شایع گفتاری در کودکان است که می‌تواند تأثیرات عمیقی بر کیفیت زندگی آنان بگذارد. در میان روش‌های درمانی نوین، کتاب‌درمانی به عنوان یک مداخله غیرمستقیم و جذاب مطرح است؛ با این حال، شواهد تجربی محدودی در مورد اثربخشی آن بر روانی گفتار کودکان دارای لکنت وجود دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی کتاب‌درمانی بر بهبود روانی گفتار در قالب یک طرح مورد منفرد بر روی یک کودک مبتلا به لکنت انجام شد. روش‌ها: این مطالعه در قالب یک پژوهش مورد منفرد (Single-Subject Design) با مدل A-B-A انجام شد. شرکت‌کننده، یک کودک دارای لکنت از گروه سنی «ج» در شهر اصفهان بود که به‌روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. مداخله کتاب‌درمانی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای وی اجرا گردید. در دو مرحله پایه (A) (قبل و پس از مداخله) هیچ مداخله‌ای انجام نشد و مداخله فقط در فاز (B) اعمال گردید. شدت لکنت در تمامی مراحل با استفاده از ابزار SSI-4 اندازه‌گیری و ثبت شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که قبل از مداخله متغیرهای مورد بررسی یعنی درصد سیلاب‌های لکنت شده (SS درصد) و میزان نمره‌ی لکنت (SR) در دو حالت خواندن از روی متن و گفتار محاوره‌ای در سطح شدید بوده اما با اجرای جلسات کتاب‌درمانی و در مرحله‌ی مداخله روند نزولی یافته و میزان بالای درصد داده‌های ناهمپوش (PND) نیز به منزله مؤثر بودن مداخله بوده است. نتیجه‌گیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که کتاب‌درمانی، روی بهبود روانی گفتار در نمونه‌ی مورد مطالعه مؤثر واقع شده و منجر به کاهش شدت لکنت در وی گردید. شکی نیست که نتایج این مطالعه با توجه به محدودیت های آن برای تأیید قطعی اثرگذاری مداخله کتاب‌درمانی بر لکنت کودکان کافی نیست و مطالعات بیشتر در این زمینه راهگشا خواهد بود.
SN - 1027-7595
SN - 1735-854X
ER -