ارزیابی تأثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتیسایکوتیک بر تعداد گلبولهای سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی
5 affiliations
- 1استاد ایمونولوژی، گروه ایمونولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران
- 2دانشجو پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران
- 3استادیار روانپزشکی، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران
- 4کارشناس ارشد هماتولوژی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان واسعی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران
- 5استادیار ایمونولوژی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران
Abstract
مقدمه: اسکیزوفرنی، یک اختلال روانی مزمن است که عملکرد شناختی، احساسات و رفتار را مختل میکند. داروهای آنتیسایکوتیک، که سنگ بنای درمان هستند، ممکن است در طول استفادهی طولانیمدت بر تعداد سلولهای خون تأثیر بگذارند و بطور بالقوه خطر عوارضی مانند عفونت یا کمخونی را افزایش دهند، اگرچه شواهد همچنان بحثبرانگیز است. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتیسایکوتیک بر تعداد گلبولهای سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، بر اساس نوع داروی آنتیسایکوتیک مورد استفاده، انجام شد. روشها: این مطالعهی مقطعی در سال 1401، در ۱۱۹ بیمار اسکیزوفرنی تحت درمان در بیمارستان واسعی سبزوار انجام شد. پس از اخذ رضایت آگاهانه، دادههای مربوط به مصرف طولانیمدت داروهای آنتیسایکوتیک از پروندههای پزشکی استخراج شد. بیماران بر اساس نوع داروی آنتیسایکوتیک به هفت گروه تقسیم شدند: کلوزاپین، ریسپریدون، اولانزاپین، کوئتیاپین، کلوزاپین و ریسپریدون، ریسپریدون و اولانزاپین و ریسپریدون و کوئتیاپین. 5 میلیلیتر خون وریدی برای آنالیز شمارش کامل سلولهای خون جمعآوری شد. مقادیر میانگین گلبولهای سفید، نوتروفیلها، مونوسیتها، لنفوسیتها و پلاکتها در 7 گروه با استفاده از آزمون Kruskal–Wallis مقایسه شدند. یافتهها: تفاوت آماری معنیداری در تعداد گلبولهای سفید، نوتروفیلها، مونوسیتها، لنفوسیتها و پلاکتها در 7 گروه آنتیسایکوتیک مشاهده نشد (0/05 < P). نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که استفادهی طولانیمدت از داروهای آنتیسایکوتیک مورد مطالعه، صرف نظر از نوع یا ترکیب خاص داروهای آنتیسایکوتیک مورد استفاده، تأثیر قابل توجهی بر تعداد سلولهای خون ندارد. تحقیقات بیشتری برای تأیید این نتایج و بررسی اثرات بالقوه هماتولوژیک در جمعیتهای مختلف بیمار تحت درمان طولانیمدت با داروهای آنتیسایکوتیک مورد نیاز است.
Related
- اولویتبندی استانداردهای ساختار و فرایند آموزش به بیماران سالمند در کلینیکهای دیابت اصفهان، ایران
- ارزیابی وضعیت قلبی- عروقی ورزشکاران حرفهای با استفاده از شرح حال، معاینهی فیزیکی، الکتروکاردیوگرافی و اکوکاردیوگرافی: یک مطالعهی مقطعی در استان مازندران
- بررسی فراوانی و ریسک فاکتورهای مهاجرت استنت صفراوی پلاستیکی در بیماران تحت کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپیک
- بررسی تأثیر استفاده از فناوری واقعیت مجازی بر سطح اضطراب و شاخصهای همودینامیک بیماران مبتلا به سرطان در حین شیمیدرمانی
- ارزیابی تغییرات جدید و باقیمانده در سیتیاسکن ریه بازماندگان کووید-19 با سابقهی بستری در ICU، شش ماه پس از ترخیص
BibTeX
@article{مجددی2026ارزیابی,
title = {{ارزیابی تأثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتیسایکوتیک بر تعداد گلبولهای سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی}},
author = {محمد شفیع مجددی and غزاله باقری and حسین فهیمی and مهسا اصغری and محمدامین ابراهیمی and سعیده سادات شبیری},
journal = {مجله دانشکده پزشکی اصفهان},
year = {2026},
month = jul,
doi = {10.48305/jims.v44.i868.1096},
url = {https://doi.org/10.48305/jims.v44.i868.1096},
note = {CC BY-NC},
}
RIS
TY - JOUR
TI - ارزیابی تأثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتیسایکوتیک بر تعداد گلبولهای سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی
AU - محمد شفیع مجددی
AU - غزاله باقری
AU - حسین فهیمی
AU - مهسا اصغری
AU - محمدامین ابراهیمی
AU - سعیده سادات شبیری
PY - 2026
DA - 2026/07/01
JO - مجله دانشکده پزشکی اصفهان
DO - 10.48305/jims.v44.i868.1096
UR - https://doi.org/10.48305/jims.v44.i868.1096
AB - مقدمه: اسکیزوفرنی، یک اختلال روانی مزمن است که عملکرد شناختی، احساسات و رفتار را مختل میکند. داروهای آنتیسایکوتیک، که سنگ بنای درمان هستند، ممکن است در طول استفادهی طولانیمدت بر تعداد سلولهای خون تأثیر بگذارند و بطور بالقوه خطر عوارضی مانند عفونت یا کمخونی را افزایش دهند، اگرچه شواهد همچنان بحثبرانگیز است. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتیسایکوتیک بر تعداد گلبولهای سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، بر اساس نوع داروی آنتیسایکوتیک مورد استفاده، انجام شد. روشها: این مطالعهی مقطعی در سال 1401، در ۱۱۹ بیمار اسکیزوفرنی تحت درمان در بیمارستان واسعی سبزوار انجام شد. پس از اخذ رضایت آگاهانه، دادههای مربوط به مصرف طولانیمدت داروهای آنتیسایکوتیک از پروندههای پزشکی استخراج شد. بیماران بر اساس نوع داروی آنتیسایکوتیک به هفت گروه تقسیم شدند: کلوزاپین، ریسپریدون، اولانزاپین، کوئتیاپین، کلوزاپین و ریسپریدون، ریسپریدون و اولانزاپین و ریسپریدون و کوئتیاپین. 5 میلیلیتر خون وریدی برای آنالیز شمارش کامل سلولهای خون جمعآوری شد. مقادیر میانگین گلبولهای سفید، نوتروفیلها، مونوسیتها، لنفوسیتها و پلاکتها در 7 گروه با استفاده از آزمون Kruskal–Wallis مقایسه شدند. یافتهها: تفاوت آماری معنیداری در تعداد گلبولهای سفید، نوتروفیلها، مونوسیتها، لنفوسیتها و پلاکتها در 7 گروه آنتیسایکوتیک مشاهده نشد (0/05 < P). نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که استفادهی طولانیمدت از داروهای آنتیسایکوتیک مورد مطالعه، صرف نظر از نوع یا ترکیب خاص داروهای آنتیسایکوتیک مورد استفاده، تأثیر قابل توجهی بر تعداد سلولهای خون ندارد. تحقیقات بیشتری برای تأیید این نتایج و بررسی اثرات بالقوه هماتولوژیک در جمعیتهای مختلف بیمار تحت درمان طولانیمدت با داروهای آنتیسایکوتیک مورد نیاز است.
SN - 1027-7595
SN - 1735-854X
ER -